«Ας Περιμένουν οι Γυναίκες»
Για πρώτη φορά στο θέατρο μετά την μεγάλη επιτυχία στη Θεσσαλονίκη στο Artbox Fargani,
Από 23 Ιανουαρίου 2026
στο Θέατρο Ψυρρή, Σαχτούρη 4, Αθήνα
Σε διασκευή και σκηνοθεσία Βαγγέλη Λάσκαρη
Μία από τις πιο αγαπημένες ελληνικές κωμωδίες των τελευταίων δεκαετιών ανεβαίνει για πρώτη φορά στο θέατρο, σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Βαγγέλη Λάσκαρη.
Το «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» του Σταύρου Τσιώλη, η θρυλική ταινία του 1998 με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Σάκη Μπουλά, Αργύρη Μπακιρτζή, που χάρισε στο ελληνικό κοινό ατάκες-σταθμούς και στιγμές ξεκαρδιστικού σουρεαλισμού, αποκτά νέα θεατρική πνοή με ένα καστ εξαιρετικών ηθοποιών:
Πέτρος Λαγούτης, Τάσος Τζιβίσκος, Νικόλας Βασιλειάδης, Νικίτα Ηλιοπούλου, Μαγδαληνή Μπεκρή, Μαρία Γράμψα
Η παράσταση συνοδεύεται από ζωντανή μουσική επί σκηνής , με τα τραγούδια της ταινίας να ερμηνεύονται live απο την Αλεξάνδρα Μάγκου δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα άλλοτε τρυφερή κι άλλοτε ξέφρενη γεμάτη ρυθμό και κέφι – όπως ακριβώς επιτάσσει και το έργο του Τσιώλη. Την μουσική σύνθεση, επιμέλεια και ενορχήστρωση υλοποίησε ο μαέστρος Μιχάλης Χατζηαναστασίου
Η υπόθεση:
Καλοκαίρι. Δύο μπατζανάκηδες, ο Πάνος κι ο Μιχάλης, βιοτέχνες στην βιομηχανική ζώνη της Θεσσαλονίκης, ξεκινούν το ταξίδι τους για διακοπές στη Θάσο, όπου τους περιμένουν οι οικογένειές τους. Λίγο έξω από τη λίμνη Βόλβη, ένα απρόσμενο συμβάν σταματά την πορεία τους. Ο τρίτος μπατζανάκης, που ήδη βρίσκεται στη Θάσο και προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα σε τρεις οικογένειες, σπεύδει να τους παραλάβει.
Από εκεί ξεκινά ένα οδοιπορικό γεμάτο χιούμορ, αμηχανίες και απρόσμενες αλήθειες – ένα ταξίδι τριών ανδρών που, αποφεύγοντας τη ρουτίνα και τις ευθύνες τους, αναζητούν για λίγο το όνειρο.
Γιατί τώρα;
Η ταινία του Τσιώλη έχει γίνει τα τελευταία χρόνια cult φαινόμενο, με τις ατάκες της να κατακλύζουν τα social media και να ξαναφέρνουν στο προσκήνιο την ανεπιτήδευτη και βαθιά ελληνική ψυχή του έργου.
Η θεατρική μεταφορά της επιχειρεί να μεταφέρει αυτή τη μοναδική αίσθηση στη σκηνή, με φρεσκάδα αλλά και σεβασμό, προσκαλώντας μας όλους σε μια αλλιώτικη περιπλάνηση – με μπόλικη ειρωνεία, συγκίνηση και αυθεντικό γέλιο.
Ευχαριστούμε την Κατερίνα Τσιώλη για την πολύτιμη βοήθεια της.
Έχουν γράψει για την παράσταση:
«…ο ορισμός του θεάτρου, κυρία μου (...)οι συντελεστές της παράστασης – κυρίως ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Λάσκαρης που έκανε και την σεναριακή διασκευή για το θεατρικό έργο – τιμούν την ταινία του Τσιώλη(...) νιώθεις πως ο Τσιώλης σου κλείνει το μάτι…»
Αντώνης Καρπετόπουλος – ΚΛΙΚ
«…το έργο μένει γοητευτικό όχι μόνο για την σπαρταριστή ηθογραφία του, όχι
μόνο για την καλλιτεχνική τεκμηρίωση μιας ολόκληρης εποχής, της
Μεταπολίτευσης, όχι μόνο για τους ολοζώντανους χαρακτήρες και τους
αστραφτερούς συχνά σουρεαλιστικούς διαλόγους, όχι μόνο γιατί εντάσσεται
αρμονικά στη θεατρική παράδοση του Δημήτρη Κεχαΐδη και του Γιώργου
Διαλεγμένου, αλλά και για την υποδόρια μελαγχολία των αποχωρισμών και
των συμβιβασμών, για τον ιλαροτραγικό φλοίσβο της ζωής που ακούγεται στα
λόγια και τα τραγούδια, για τη ζωή που είναι πιο μεγάλη από τους ήρωες, και
τους ορίζει, τους διαμορφώνει, τους υποτάσσει. Δικαίως λατρεύεται.»
Νίκος Ξυδάκης
«Ολόκληρο το λεκτικό - φαντασιακό σύμπαν του «Ας περιμένουν οι γυναίκες» επανασυντίθεται εδώ και μερικές εβδομάδες στο θέατρο Ψυρρή. Με πολύ σεβασμό και αγάπη για το κινηματογραφικό αρχέτυπο του Σταύρου Τσιώλη, με την αναπόφευκτη νοσταλγία, αλλά και με την απαραίτητη σκηνική αμεσότητα και μια εντελώς σημερινή φρεσκάδα.»
Αντώνης Τζαβάρας – ΕΡΤ
«...Η σφιχτοδεμένη σκηνοθεσία του Βαγγέλη Λάσκαρη έχει ρυθμό και, ντυμένη με δημοφιλή λαϊκή μουσική, κατορθώνει να μεταφέρει τη μοναδική «τσιωλική» αίσθηση στη σκηνή, με φρεσκάδα μα και σεβασμό προς το κλίμα του δημιουργού, προκαλώντας συγκίνηση και ανεπιτήδευτο γέλιο. Οι διάλογοι, αιχμηροί και ευφυείς, ερμηνευμένοι από ένα καστ αξιόλογων ηθοποιών, διατηρούν τη σπιρτάδα της κινηματογραφικής εκδοχής και το καυστικό χιούμορ με κοινωνικοπολιτικές αιχμές, ιδίως για την πελατειακή λογική και τις παθογένειες των συστημικών κομμάτων (…) Η θεατρική μεταφορά του Β. Λάσκαρη καταφέρνει να διατηρήσει τον αυθορμητισμό και το τσουχτερό του χιούμορ, σαρκαστικό, αποκαλυπτικό, οξυδερκές μα και ποιητικό συνάμα (…)Η παράσταση του Β. Λάσκαρη αναδεικνύει τους χαρακτήρες (…)Την τελική γεύση δίνουν τα πλούσια βιώματα, η ευαισθησία του Τσιώλη, η ευφορία, η ηθελημένη αφέλεια και ο χλευασμός. Η τρέλα και η σαγήνη του κωμικού και όμως αληθινού σύμπαντος του Σταύρου Τσιώλη και του Βαγγέλη Λάσκαρη.
Θόδωρος Σούμας - Athens Voice
«... ειρωνεία, συγκίνηση και αυθεντικό γέλιο...»
LIFO
« ...ένα σχόλιο πάνω στη φυγή, την ανωριμότητα και τη ματαίωση. Το έργο δεν αντέχει την «αναπαράσταση»· χρειάζεται επανερμηνεία. Αυτό το ξέρει καλά ο σκηνοθέτης της παράστασης Βαγγέλης Λάσκαρης (σ.σ. είχε σκηνοθετήσει και το «Η μάνα αυτουνού...». Γι’ αυτό και η δραματουργική μεταφορά έχει ενδιαφέρον καθώς δεν προσπαθεί να μιμηθεί το φιλμικό ύφος.
Στον πυρήνα του, το «Ας περιμένουν οι γυναίκες» δεν είναι απλώς μια ανδρική κωμωδία δρόμου. Είναι ένα σχόλιο για μια γενιά που κινείται διαρκώς χωρίς να φτάνει πουθενά…»
Νόρα Ράλλη -Εφημερίδα των Συντακτών
«Η εμβληματική κωμωδία του Σταύρου Τσιώλη βρίσκει νέο σώμα στο θέατρο, κρατώντας την ειρωνική, καυστική και ανθρώπινη γραφή της.»
Άγγελος Γεραιουδάκης - Έθνος
«Εξαιρετικό και Απολαυστικό να μην το χάσετε»
Parallaxi magazine
«Η ελληνική ταινία που έγινε cult φαινόμενο μεταφέρθηκε στη σκηνή και κάνει ξανά χαμό.»
Newsbeast
«…ο σκηνοθέτης (...) ανέδειξε θαυμάσια την κωμικότητα του με μικρά ευρήματα,
σφιχτό ρυθμό, γρήγορες εναλλαγές, άψογη καθοδήγηση των ηθοποιών, ενώ
αποτύπωσε επιτυχώς την ατμόσφαιρα τόσο της άκρως εξωστρεφούς εποχής(...) ένα ωραιότατο αποτέλεσμα με καθαρόαιμη θεατρικότητα…»
Πίτσα Στασινοπούλου - Kulturosupa
«Η σκηνοθεσία (...) δίνει φωνή στο χιούμορ, την κωμικότητα και την ευαισθησία που αναδύονται με τον πιο υπέροχο τρόπο επί σκηνής.»
Θάνος Ξάνθος - Youfly.com
«…το «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» του Βαγγέλη Λάσκαρη συνδιαλέγεται επάξια με την ταινία και χαρίζει πολύ γέλιο αλλά και στιγμές ουσιαστικής συγκίνησης, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τη μοναξιά και τις εσωτερικές ανθρώπινες μάχες του αντρικού φύλου.»
Βίκυ Λουκάτου - Θεατρο.gr
«…η παράσταση έχει καυστικό χιούμορ, ελληνικό σουρεαλισμό και πολλές κριτικές αναφορές κι αιχμηρά σχόλια για την πολιτική, ιδιαίτερα για την πελατειακή πολιτική. Το έργο έχει ουσία, ζουμί και ειρωνικό κοινωνικοπολιτικό και έμμεσο πολιτιστικό σχολιασμό. Η σκηνοθεσία προβάλλει την ανεπιτήδευτη και βαθιά ελληνική και λαϊκή ψυχή του έργου του Τσιώλη. Η θεατρική μεταφορά επιχειρεί και κατορθώνει να μεταφέρει αυτή τη μοναδική «τσιωλική» αίσθηση στη σκηνή, με φρεσκάδα αλλά και σεβασμό προς το πνεύμα και την παρακαταθήκη του αυθεντικού δημιουργού, προκαλώντας μας συγκίνηση και ανεπιτήδευτο γέλιο.
(…)η παράσταση του Βαγγέλη Λάσκαρη συνδυάζει την αμεσότητα και τη ζωηρότητα με μια στιβαρά οργανωμένη μουσική σκηνοθεσία με στέρεους ρυθμούς, γουστόζικη κι εκφραστική ηθοποιία και χειμαρρώδεις διαλόγους.
Αξίζει να δείτε τη γοητευτική, κεφάτη και σκαμπρόζικη παράσταση που διατηρεί το λαϊκό, προσιτό, ανοιχτό και ανυπότακτο πνεύμα του Τσιώλη…»
Book Press
«Το κείμενο παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ και στέκει στην σκηνή αυτόνομα σαν
να γράφτηκε εξ αρχής για το θέατρο. Ο χρόνος ρέει χωρίς να τεμαχίζεται, η
ιστορία ζωντανεύει, οι αγαπημένοι ήρωες μοιράζονται ζωντανά σκέψεις και
συναισθήματα ενώ το κοινό συμπάσχει και συμμετέχει κυρίως τραγουδώντας.
Υπάρχει διάδραση μια οικειότητα σαν να πρόκειται για ένα reunion φίλων που
έχουν πολύ καιρό να βρεθούν και αυτό λειτουργεί ως κάθαρση που
μεταφέρεται από την σκηνή στους θεατές. Ένα καλοδουλεμένο σενάριο γίνεται
η πρώτη ύλη για μια διασκευή που στέκει αυτόνομα στην σκηνή και που πέρα
από νοσταλγική και διαχρονική ιστορία μπορεί να γίνει γροθιά στο στομάχι…»
Γιώργος Τσιτιρίδης
«Μια παράσταση που μας ταξιδεύει στα 80s. Μια απολαυστική κωμωδία βασισμένη στην ταινία του Σταύρου Τσιώλη με υπέροχο cast.
Kαι θα γελάσετε και θα χορέψετε και μπορεί να σας κεράσουν και κοκορέτσι!
Απολαυστικός ο Πέτρος Λαγούτης δίνει ρέστα επί σκηνής.
Αν έχετε δει την ταινία θα τρελαθείτε με την παράσταση!Αν δεν την έχετε δει την ταινία τότε είναι που επιβάλλεται να δείτε την παράσταση.»
Κορίνα Μανταγάρη
«…το θεατρικό «Ας περιμένουν οι γυναίκες» σε βάζει μέσα σε ελάχιστα λεπτά
σε έναν άλλον, διαφορετικό κόσμο που σε παρασέρνει. Το διαπίστωσα και στις
αντιδράσεις των θεατών. Στις ανάσες τους και στα γέλια. Το πείραμα πέτυχε.»
Άκης Σακισλόγλου
«…εξαιρετική, ο μεγάλος λοξός ανατόμος του νεοέλληνα Σταύρος Τσιώλης, προσεγγίζεται διαρκώς»
Δημήτρης Μανιάτης